"Jest w oczach Twych kolor nieba z moich stron,jest uśmiech dnia, cienie liści, które drżą.Jest w głosie Twym echo naszych słów sprzed lat,są szepty traw, które giął letni wiatr..."/z rep.Czerwone Gitary/

"Jest w dłoni mej miejsce na Twą małą dłoń,jak zamknąć mam nasze życie w klatce rąk?Jest w myślach mych miejsce wspomnień, które znasz,bo często tak gościsz w nim, często tak."/z rep.Czerwone Gitary/

Życie z bo­les­nych doświad­czeń utkane,czy­ni ser­ce wrażli­wym, lecz twar­dym jak diament.

Lu­bię lus­tra, gdyż tyl­ko one są ze mną zaw­sze niepod­ważal­nie szcze­re. Cza­sem również ich niena­widzę, za tę właśnie szczerość.

Ot­warte, ciepłe ser­ce, ro­zum w podręcznej to­reb­ce, rozsądek w ple­caku, dusza go­towa na wyz­wa­nia, sza­leństwo w ręku, spon­ta­niczność w kie­sze­ni - możesz już jechać wszędzie...(dla każde­go kto gdziekol­wiek wy­jeżdża - do­pakuj jeszcze dob­ry humor)... :)

Pat­rzę na twarz w zwierciadle o oczach jak niebo błękitno-smutne,bo zbyt długo nie widziały szczęścia,jak obłoki które deszczem wypłakują pożegnanie.Oglądam od­bi­cie ciszy wrzeźbionej w us­ta,prze­mil­cza­ny­mi słowami,która za­miast radością powitania zagłuszyć ból,co­raz bar­dziej rani.

Op­ty­mis­ta no­si w kie­sze­ni nadzieje, na­wet kiedy pech w oczy mu się śmieje.

Życie opi­sane jest w bar­wach je­sieni: brud­no-brązo­we, w od­cieniach żółci i kar­ma­zynu, a cza­sem by­wa i zielo­ne - ta­kie świeże i piękne jak let­ni liść na je­sien­nym drzewie.

Aby stać się lep­szy­mi, mu­simy nieraz stoczyć wojnę, sa­mi ze sobą.

Idź swoją drogą pełną zakrętów, za­wiłych ścieżek, idź tam gdzie ser­ce po­niesie, a u kre­su życia,świat zwe­ryfi­kuje czy było warto.

Świat to ta­ka wiel­ka gar­de­roba ludzi, którzy nieus­tannie się do siebie przymierzają.Pod­patrują, plądrują, kom­ple­tują, wyrzu­cają i znów szu­kają, by os­ta­tecznie i tak wyjść w nie swoim kapeluszu.

Jed­ni od­reago­wują krzy­kiem, drudzy mil­cze­niem, jed­ni chcą aby cały świat o nich usłyszał, drudzy zap­rzy­jaźniają się ze swą samotnością...