Rafał,bardzo dobrze Ci się wydaje ;)))

Ciągle na coś cze­kamy. W po­nie­działek cze­kamy na piątek, cze­kamy w ko­lej­ce do le­karza, cze­kamy na pieniądze, cze­kamy na lis­ty, rachun­ki, które ma przy­nieść lis­to­nosz, na wodę, która ma się za­goto­wać na her­batę......a życie ucieka nam przez pal­ce, ono na nas nie czeka.

Tak pryska Twój piękny sen.W poniedziałek o 6.00 rano ;)

Do­wodem na to, że mężczyz­na jest wie­cznym dziec­kiem, jest cho­ciażby fakt, że wciąż nie może wyz­być się na­wyku siada­nia w rozkroku. ;)

Życie to ob­fi­to zas­ta­wiony stół, pyszny­mi sma­kołyka­mi uczuć. Szko­da, że większość ludzi, którzy przy nim za­siadają, nie zna za­sad sa­voir vivre'u.Smacznego;)

"Ileż to już ra­zy umarłem we śnie.Ileż to już ra­zy pocho­wałem włas­ne marzenia.Tu i tu, byłem bezsilny."

Jed­na róża wręczo­na we właści­wej chwi­li, o wiele więcej mówi o uczu­ciach niż cały bu­kiet in­nych kwiatów.

"Ni­by nie - a jed­nak tak.Ni­by wprzód - a wspak.Ni­by ciepło - ale mróz.Ni­by da­leko - a tuż tuż.Ni­by wiesz - a jed­nak nie.Tak bar­dzo zro­zumieć chcę,Twe pot­rze­by i pragnienia,Ko­bieta? Nie do zrozumienia." ;)))

Pe­wien zna­ny psycho­log na­pisał książkę pt. "Wszys­tko co mężczyźni wiedzą o ko­bietach". Składała się ona z okład­ki i czys­tych, białych kartek.

Mężczyz­na i Kobieta.Ni­by wszys­tko ta­kie proste.A w rzeczy­wis­tości,zaw­sze ro­bimy so­bie na przekór.

Jed­nym spoj­rze­niem można spra­wić,że ktoś będzie nas pa­miętał całe życie...

"Wszystko co dobre,jest albo tuczące,albo niemoralne."/M.M/