Zbyt późno od­cięta pępo­win­ka, czy­ni z chłopa maminsynka.A fa­cet z ta­kim to fe­lerem, po­zos­ta­je często... kawalerem. ;)))

Myślałam, że naj­gor­sze w życiu to być samotnym.My­liłam się.Naj­gor­sze w życiu jest próbo­wać być z ludźmi, przy których czu­jemy się samotni.

Jeszcze z raju samego.Jeszcze z drzewa rajskiego.Nachyliło się jabłko w moją stronę.I odgięła się gałąź, jabłko w dłoni zostało,jeszcze całe, a już podzielone...

Włosy pokręco­ne od deszczu ludzkich zdań.W bu­zi pa­pieros który ułagodzić ból Ci miał.Wstań...Nadzieję za rękę weź.I idź...żyć.Praw­dzi­wie żyć...

Kariera,pieniądz...pogoń do sukcesu...Ułomności życia.

Mówisz o mnie Anioł co wszys­tkich zachwyca,myślę że się mylisz,jes­tem jak diablica.Nie mam białych skrzydeł,by wzbić się do nieba,ale pie­szo pójdę...jeśli będzie trzeba.

Niełat­wo być wam­pi­rem. Nie mając od­bi­cia, nie można na­pić się do lus­tra. Ani na­wet porządnie umalować. ;)

"Każde życie, nawet najmniej znaczące dla ludzi,ma wieczną wartość przed oczami Boga.Każde życie określa się i wartościuje poprzez wewnętrzny kształt miłości.Powiedz mi, jaka jest Twoja miłość,a powiem Ci, kim jesteś." /Jan Paweł II/

Twe piękne człowieczeństwo niejeden uznaje,Twój uśmiech, zamyślenie, Twoje zasłuchanie.Twój rozbrajający humor - radosny, swobodny. Twe wywijanie laską w kółko, w takt melodii.Ekumeniczne kichnięcie i Twe miłe gesty,kiedy to małe dzieci oddane bez reszty,garnęły się do Ciebie - Tyś je obejmował...

...bo kiedy tak dotykasz ustami usta moje,to wcale mnie nie martwi,że na deszczu stoję...

Pada deszcz, a my mokrzy, rozkochani,pod jednym małym parasolem, sobie oddani.I widzę w Twych oczach,odbicie lata,kolory morskiej fali,wiatr co warkocz splata...

Tańczyłam z Tobą dzisiaj w no­cy,Leonard Co­hen dla nas śpiewał.Pat­rzyłeś mi głębo­ko w oczy,a świad­kiem te­go były drze­wa.Tu­liłeś mnie tak miękko,czu­le,a wiatr roz­wiewał mo­je włosy.Ukołysałeś moje bóle,nuciliśmy z nim na dwa głosy.