Nie pytaj mnie kim jestem,bo prawdy Ci nie powiem,poszukaj mnie w marzeniach,i w każdym czułym słowie.Nie pytaj mnie kim jestem,znów zagram nową rolę,rozbudzę Twoje zmysły i wezmę w swą niewolę.

Nie pytaj mnie kim jestem,obserwuj mnie uważnie,pobudzam męskie ego, rozpalam wyobraźnię.Nie pytaj mnie kim jestem,aniołem, czy diablicą,dziś mogę grać rozpustną,by jutro być dziewicą.

I z ba­ran­ka zro­bisz wil­ka posztur­chując go co chwilka...

Powiem ci w słowach kilku,co myślę o tym wilku:Gdyby nie był na obrazku, zaraz by cię zjadł, głuptasku. ;)

Kobiety mają siłę,która zadziwia mężczyzn.Uśmiechają się kiedy chcą krzyczeć,śpiewają kiedy chcą płakać,płaczą kiedy są szczęśliwe i śmieją się kiedy są zdenerwowane.

Przeklęte miasta,ludzie zat­ra­ceni,młodość,wieczność,sta­rość w zat­ru­tej przestrzeni.Zat­ru­ta muzyka,me­lodia bez brzmienia,sen bez kolorów,mar­twa każda scena.

...uk­radkiem wy­cieram krop­le łez ale słone war­gi na­dal są słod­kie,poczuj ich smak bez słów…

A ja bym chętnie zwiedziła to mroczne domostwo ;)

Los jest zas­ka­kujący jak klęski żywiołowe. Nig­dy nikt nie wie kiedy uderzy z pioru­nującą siłą.

Wołające o pomoc,serce krzycząc z bólu za dnia,w noc zimną i chłodną,po cichutku w poduszkę łka.

Jest na świecie ta­ki rodzaj smut­ku, które­go nie można wy­razić łza­mi. Nie można go ni­komu wytłumaczyć. Nie mogąc przyb­rać żad­ne­go kształtu, osiada cias­no na dnie ser­ca jak śnieg pod­czas bez­wiet­rznej nocy.

Wygląda jak rysunek dziecka...makabryczna wizja :(