Książki kochają każde­go kto je ot­wiera, dając mu poczu­cie bez­pie­czeństwa i przy­jaźni, nicze­go w za­mian nie żądając. Książki nig­dy nie od­chodzą - na­wet wte­dy,gdy się je źle traktuje.

Łza pot­ra­fi być sucha jak piasek pus­ty­ni, pa­lić jak ogień, być zim­na jak lód, spra­wiając ból, ale pot­ra­fi także dać uko­jenie i radość.

Is­tnieje ta­ki rodzaj chłodu, które­go nie og­rze­je pucho­wa kołdra, piecyk, czy gorąca her­ba­ta z so­kiem ma­lino­wym i cytryną... Ta­ki chłód może og­rzać tyl­ko ser­ce dru­giego człowieka.

Uto­pione w her­ba­cie słońce z cyt­ry­ny.Wspo­minam la­to...Mięto­wy uśmiech od­bi­ja się w za­myślo­nych oczach, bo i her­ba­ta mięto­wa.I od­la­tują wspom­nienia na skrzy­dełkach pa­ry.Os­tygła ra­dość jak i her­ba­ta os­tygnie, ale wcześniej duszkiem wy­piję to roz­marze­nie co mi cuk­rem w her­ba­cie...

A : Wiesz jak jest po an­giel­sku kocham Cię? B : I lo­ve You. A : Ja Ciebie też. ;)))

Kla­wisze piani­na są czar­ne i białe, ale grają niczym mi­lion ko­lorów w Two­jej podświado­mości.

No to po maluchu... ;)

Tapeta suuuper...a te małe kaczusie po prostu przesłodkie.

Ciem­no już, noc tuż, tuż.Wiel­ki mróz, niebo zórz.Gdzieś wśród wzgórz, gdzieś wśród mórz.Jed­na z muz, ma Twój klucz.Weź się rusz, nie bądź tchórz.Pokój dusz nim otwórz.Zdmuchnij kurz, sprzątnij gruz.Bu­kiet róż w ser­ce włóż..

Wnętrze jak to wnętrze,jednym może się podobać innym nie.Ale te widoki z okna...WOW!

By­wa mor­dercą ten, co kocha na zabój, bo trzy­ma w dłoni od­bezpie­czo­ny pis­to­let uczuć.

a ja go uwielbiałam,nie tylko lubiłam :D