Z cudzej głupo­ty się śmieje­my a własną "kolorujemy".

Życie częstu­je nas codziennie: wschodzącym słońcem, błękit­nym niebem, pod­muchem wiat­ru, dos­tojnym drzewem. Miłym uśmie­chem, chru­piącym chlebem, gwa­rem ulicznym, i ptaków śpiewem. Życie częstu­je nas codzien­nie, a człowiek żyje i o tym nie wie.

Pośpiesznie, powoli biegnie, gramoli się czas. Go­ni, depcze, pos­tarza, po­maga, doświad­cza nas...ten sam czas...

...w twar­dej okład­ce, na miękkim pa­pie­rze, za­sypiają słowa przyk­ry­te zakładką...

Na polance siedzi lalka, spod sukienki wyszła halka. Oczka są z diamentów całe, a za uszkiem loczki małe. :)

Prob­le­my przy­cisnęły mnie do podłogi. Muszę os­tro ćwiczyć by się podnieść. :P

Zas­pa­ny umysł, niedom­kniętych jeszcze snów, na ja­wie prze­ciera oczy i ziewa na świat...

Sen­ne, deszczo­we miasto, sen­ni, mok­rzy ludzie - za­topieni w ułudzie. Tak mnie dziś przy­witał dzień,sennie...ta­kie dni - też lubię...:)

Twój umysł śpi - bo nie wiet­rzysz go wca­le, na zewnątrz wyjdź - otul się szalem. Pozwól mu obyć się z na­tury gwa­rem, niech nie za­sypia przed szkla­nym ekranem.

W za­leżności od na­tury, człowiek przez życie: przechodzi, prze­biega, prze­pycha się bądź prześlizguje.

Każdy ma in­ne upo­doba­nia, ja nie noszę me­tek - noszę ubrania. :P

Codzien­nie zmy­wamy brud z naszych ciał, a o czys­tość duszy dba­my od święta...