Po­duszki mają w so­bie czułość, którą zro­zumiesz, gdy zacznie ulat­niać się z nich ciepło.

... bo człowiek mu­si mieć wyspę w swej duszy, bo mu­si ka­mień zdjąć cza­sem, co chłodzi. Da­rować siebie, by in­nych po­ruszyć, by w pełnym słońcu mógł chodzić ...

Cze­kając na coś ma­giczne­go tra­cimy zwykłe dni, nie dos­trze­gając ich ma­gii ...

To piękne być dla dru­giego człowieka Aniołem, po­mimo ułom­ności ludzkich skrzy­deł.

Niestety Karolu, nie zawsze obustronną... ;) i tu dramat gotowy

Bo is­tnieje coś, co jest zarówno da­rem jak i przek­leństwem - wspomnienia...

Dlacze­go wszys­tkie te­lefo­ny komórko­we po­win­ny być sza­re? Bo dla niektórych byłaby to cho­ciaż jed­na sza­ra komórka. ;)

Śmiech to pros­ty mechanizm...jeżeli Two­je ser­ce jest szczęśli­we, gęba sa­ma się ot­wiera i wiet­rzy zęby. :)))

Życie jest krótkie, więc łam za­sady: wy­baczaj szyb­ko, całuj po­woli, kochaj szczerze, śmiej się bez opa­mięta­nia i nig­dy nie żałuj nicze­go, co wy­wołało uśmiech na two­jej twarzy. :)

Uśmiech to naj­lep­szy afrodyzjak. ;)

Na dzień dob­ry i dobranoc, na szept i krzyk, na by­cie i bywanie...wyczekiwanie...

Leczmy się ra­dością, to spe­cyfik z naj­wyższej półki. :)