"Letnie miesiące,myślę,są jak nieświadomość zbiorowa.Wszyscy pamiętamy melodię piosenki,którą śpiewał obwoźny lodziarz.Każdy dobrze wie,jak to jest oparzyć gołe uda na zjeżdżalni rozgrzanej słońcem niczym nóż w ogniu.Nie ma takiego człowieka,który w letni wieczór nie leżał w trawie na wznak,z zamkniętymi oczami,czując krew pulsującą pod powiekami i nie myślał tylko o tym,żeby ten dzień był choć troszeczkę dłuższy niż poprzedni"