"To zabawne - jako dzieci wierzymy,że możemy zostać,kim chcemy,znaleźć się tam,gdzie zapragniemy,bez ograniczeń.Oczekujemy czegoś niezwykłego,wierzymy w magię.Potem dorastamy i mijają lata niewinności.W nasze życie wkrada się rzeczywistość i nagle zdajemy sobie sprawę, że nie możemy zostać tym,kim chcemy,i musimy się zadowolić czymś pośledniejszym.Dlaczego ludzie przestają w siebie wierzyć?Dlaczego pozwalają,aby ich życiem rządziły fakty,liczby - wszystko,tylko nie marzenia?"