"To,że nie dopuszczamy do siebie szczęścia,jest obelgą dla pamięci naszych najbliższych.Odrzucamy własną przyszłość i marnujemy możliwości.Każde z nas ma w życiu cel,przeznaczenie i żeby je wypełnić,musimy sięgnąć wyżej,niż to uważaliśmy za możliwe.Wszystko,czego doświadczamy,to,co dobre,i to,co złe,zakorzenia nas w życiu jak muł w rzece.Być może tkwimy w bólu i cierpieniu,ale naszym zadaniem jest wzniesienie się ponad nie,sięgnąć słońca i rozkwitnąć.Tylko wtedy rozświetlimy świat wokół nas."