...

"Mieć niezachwianą pewność, że się jest na wyspie bezludnej, bez widoków ratunku i wybawienia - oto co można nazwać męką. Ale płynąć ku niej resztami sił, walczyć z zalewającą oczy falą, łapać ściśniętymi z bólu płucami powietrze, czuć przyspieszone bicie serca, natężać wszystkie mięśnie rąk i nóg - zbliżać się, zbliżać! - oto jest wszystko, dla czego warto jeszcze ciągle żyć."