"W przypadku złamanego serca radziła, by na każdy rok spędzony z ukochaną osobą przeznaczyć miesiąc żałoby. Zaś w przypadku zawiedzionej przyjaźni dwa miesiące na jeden rok. Natomiast w odniesieniu do tych, którzy odeszli na dobre, w odniesieniu do zmarłych, sugerowała: "Przeznaczcie na to całe życie. Ponieważ zmarłych, których kochaliśmy, nigdy kochać nie przestaniemy. Pustka po nich będzie nam towarzyszyć aż po kres naszych dni"