Sa­mot­ność, brak zro­zumienia i zain­te­reso­wania zmuszały mnie do ucieka­nia, w krainę kwiatów i motyli Ciężar uczuć, których nie było gdzie po­mieścić, dop­ro­wadzał do his­te­rii

Każde­go dnia wspi­nam się na wyżyny swoich możli­wości, by w od­ległej przyszłości móc spoj­rzeć na dół, na ludzi, którzy nig­dy na­wet nie wie­rzy­li, że kiedyś mi się uda.

coś na dobranoc...mała bajeczka...

Piękne - szkoda że małe.