James Tate Naprzód, młodości Znajdowałem się w stanie snu i powodowało to problemy w ruchu drogowym. Czułem się samotny, jakbym spóźnił się na statek, albo jakbym go odnalazł, ale bez żywej duszy. Na środku drogi połyskiwał dziecięcy bucik. Obszedłem go dookoła. To obudziło mnie trochę. Dziecko zniknęło. Niektóre tajemnice lepiej w spokoju. Inne są złowrogie, niesmaczne, i mogą zniekształcić cień w rzecz niewypowiadalnej piękności. Czyje to dziecko?

W kie­sze­niach płaszcza- dziury su­mienia. Ob­darte myśli kołnie­rzem fil­co­wym... A o sznurówki marze­nia po­tyka.

Stały buty w przedpokoju, Szykowały się do boju. Które są ważniejsze dziś, Które dziś założy Zdziś?