Cze­go chciałam , siadając tak i pro­wokując motyla i słonecznik ? Może .. za­pisać w gwiaz­dach każdą z tych dusz stojących nap­rze­ciw mnie ? Każdą ko­bietę łkającą i wy­lewającą hek­to­lit­ry słonej wo­dy po śmier­ci , odejściu , słowie..

dzi­siaj po raz pier­wszy spoj­rzałam na Ciebie tak, jak­bym mogła Cię kiedyś po­kochać. po­kochać tak jak kil­ka­naście lat te­mu... tyl­ko znając mo­je szczęście to kiedyś nig­dy nie nadejdzie.

motylem jestem