Jakże pytać mam Kozaka ?. Co na miłość chorą zapadł. On by z żalu świat podpalił. Gdyby stracił cię.

Przez kurhany spopielałe. Przez chutory w ogniu całe. Snu już nie znam, step odmierzam. By odnaleźć cię. Mój miły.

Pozwalałeś innym tworzyć, swoje marzenia .

Byłeś egoistyczny i samolubny .

Z nadzieją wyglądała przez okno na polną drogę Pragnęła go ujrzeć wy­biec mu naprzeciw wtu­lić się w je­go szerokie ...wyszep­tać "tak bar­dzo tęskniłam"

Czy dziś znów łzy zmie­szają się z krwią? Nie wiem. Je­dyne co wiem to to, że czuję się ok­ropnie i chciałbym. Tak po pros­tu. By ktoś mnie przy­tulił. To dziw­ne.