Wciąż sobie pływa, Nawet gdy śpi, I tak jej mijają Noce i dni. I pływa namiętnie, W górę i w dół, Powoli, szybko,Sama i wespół. I lubi naprawdę Te swoje pływanie. Kocha, wręcz kocha, W tym jej oddanie.

Cza­sem w naj­bar­dziej od­ległych głębinach, Kry­je się perła praw­dzi­wa lub szczęścia kraina..

Dlacze­go tak trud­no uwie­rzyć syrence z dna morskiego bez Ciebie ? Co zmieniło się przez ten rok, kim Ja stałam się dla Ciebie ?

Pla­toniczna miłość jest jak złota ryb­ka… marząc o głębi oceanu... uwięziona w szkla­nej kuli