"...Zbliż się do mych myśli. Po­dejdź, stań obok. Dot­knij ich. Nie bój się nic a nic. Wiem, przytłaczają. Zat­rzy­mam je w cza­sie – dla Ciebie. Byś się nie wys­traszył..."

Bo naj­trud­niej jest pat­rzeć i widzieć.

Wzgar­dzo­ne uczu­cia pog­rze­bały nadzieję, sięgnęły dna włas­ne­go su­mienia. Opęta­ny prag­nieniem nieis­tnienia, błagałem Bo­ga, by do­kończył dzieła.