Mu­sisz pos­ta­wić od­ważnie krok w przód. Nie, nie za­pom­nieć. Je­dynie spa­kować pa­miątki do sza­rego kar­to­nu, zak­leić go taśmą i uk­ryć na dnie sza­fy. I wra­cać do niego od cza­su do cza­su, uśmie­chając się je­dynie przez łzy na wspom­nienie tam­tych dni...