Czasem zmiana jest bolesna, ale nic nie jest tak bolesne jak pozostanie tam, gdzie się nie pasujesz.

Sie­działa za­nurzo­na w fo­telu, w ko­min­ku smut­no trzas­kały po­lan­ka łuczy­ny. Kap­cie porzu­cone koło fo­tela tęskniły za do­tykiem jej stóp. W dłoni trzy­mała gorący ku­bek mle­ka i myślała nad tym, jak wspa­niale byłoby mieć obok siebie mężczyznę, który kochałby ją za to, ja­ka jest. I wca­le nie chciała być sa­mot­na, bo sa­mot­ność bar­dzo boli.