Czy jest dobrze, czy tez źle, zazwyczaj większość z nas, postrzega i opisuje związek przez pryzmat partnera. A my? To naturalne, że w pewien sposób nieco siebie idealizujemy, bo przecież, to oczywiste, że my wiemy, czego sami oczekujemy od związku, chcemy, pragniemy.

Niesiesz księżyc w swoich dłoniach, i swym blaskiem mnie oświecasz. Gdy z nim zasnę dziś wieczorem, wrócisz do mnie i to nie raz. A ja wrócę też do ciebie, bo me sny też w tobie będą. Gdy ktoś pragnie tego bardzo, razem do nas dziś przybiegną.

On i ona rysują koła szczęścia, na wodzie na piasku, dwa księżyce na własnych orbitach, dwie gałęzie wyrosłe z tego samego drzewa, w słońcu cieszą się pulsowaniem światła, w strugach deszczu, płaczą łzami natury w porywach wiatru, płyną na wysokiej fali wierzę, że ich dusze prześcigną czas smugą cienia.

Obwiały postać niebieską. "Chłopcze mój piękny, chłopcze mój młody - Zanuci czule dziewica - Po co wokoło Świteziu jeziora wody Błądzisz przy świetle księżyca? Po co żałujesz dzikiej wietrznicy, Która cię zwabia w te knieje: Zawraca głowę, rzuca w tęsknicy

Burzy się, wzdyma i wre aż do dna, Kręconym nurtem pochwyca, Roztwiera paszczę otchłań podwodna, Ginie z młodzieńcem dziewica. Woda się dotąd burzy i pieni, Dotąd przy świetle księżyca

Nie tobie igrać przez srebrne jeziora tonie Lub nurkiem pluskać w głąb jasną; Surowa ziemia ciało pochłonie, Oczy twe żwirem zagasną. A dusza przy tym świadomym drzewie Niech lat doczeka tysiąca, Wiecznie piekielne cierpiąc żarzewie Nie ma czym zgasić gorąca".

Bardzo klimatyczna tapeta.