Każda życzliwie wyciągnięta ręka, uśmiech na twarzy, drobny gest wdzięczności, to przecież tak mało, a tak wiele znaczy, w szarej codzienności .

Życzliwą przyjaźń oddaję tobie, masz przyjaciela w mojej osobie. Daję drobinkę wielkiej radości, by na twej buzi uśmiech zagościł.

Ktoś mądrze napisał. „ UŚMIECH JEST MOWĄ DUSZY ”. gdy wszystko zawiedzie, to on serca poruszy.

Pragnę wywołać uśmiech, na twej twarzy. Nadać sens życiu. Tak niewiele, a zarazem tak dużo.

Błogosławieni jesteście, jeśli potraficie zachwycić się uśmiechem, a zapomnieć o grymasach; słońce opromieni waszą drogę.

Niepozorna tak w łzach radości tańczy, twarda jak głaz lecz krucha jak tafla szkła. Uśmiechem zabija swój własny głos, smutek walczy ze słabością. Słowa są jej domem, sen ciemnością. Jej sensem życia spokój i czułość zamknięta w geście.

nic takiego