Perły... Między dziś a jutrem, niewiele potrzeba... W drewnianej szkatułce uśmiechy Przyjaciół, co swymi perłami stukają o ściany... Gwiazdy, marzeniami przybite do nieba, bo byłoby grzechem gdyby naraz spadły... Najcieplejsze gesty, jak suszone kwiaty powtykane w książki, do których się wraca. Ktoś, kto śpiąc nawet niezmiennie czeka... I czekać będzie, choćby cały świat zawiódł... /Ela Chowaniec/

WSPANIALA SZKATULKA

cudeńka...

ile brylantów :)