Ze smut­nych his­to­rii pow­stają dob­re książki.

Bądź dłutem, które rzeźbi włas­ny los, a nie pniem, który da­je się ociosać.

I ciężko wybaczyć. Bo mogło być łatwiej. I ni­jak zrozumieć chorą pułapkę. I wol­ność nie znikła, nie za­topił jej smutek. Po­rażka nie zabiła, nie prze­biła dłutem.

trochę dziwny zestaw