Two­ja du­ma nie poz­wa­la Ci wy­lać łzy gdy du­sisz w so­bie po­pełniony błąd Pat­rząc z motylem barwnym na ręce jak z każdym dniem chcę się pod­nieść upa­dając co­raz niżej Nie poz­wa­lasz mi mi­jając mnie obojętnie wśród ludzi

Nie wiado­mo jak­byś się sta­rał nig­dy nie uda Ci się za­pom­nieć o kimś kto był dla Ciebie ważny, zaw­sze ja­kaś część tej oso­by sie­dzi gdzieś tam głębo­ko, tam gdzie nie do­cierają żad­ne nasze spoj­rze­nia, to miej­sce jest scho­wane bar­dzo, ale to bar­dzo da­leko... bo ni­komu jeszcze nie udało się dot­rzeć do wnętrza nasze­go serca.