Za­pew­ne po­padłabym w jakąś pa­rano­je, załama­nie psychiczne, stałabym się cho­rob­li­wie zazdrosna... umierałabym z tęskno­ty nie widząc go przez parę godzin. Zro­biłabym z niego kom­pot i wstrzyknęła so­bie do żył..