Bo po to dos­tałam to życie w masce karnawału od Bo­ga, by nie straszna mi była żad­na trwo­ga, bym rzu­ciła się w dzi­kim pędzie, myśląc, że będzie co będzie

Nig­dy nie po­myślałabym, że można tak kochać. Przyp­ra­wia mnie to wręcz o śmiech, bo nie wierzę, nie pot­ra­fię wyob­ra­zić so­bie jak bar­dzo wiel­ka może być miłość ...