Największym skarbem człowieka jest życie. Trzeba przez nie przejść tak, by nie zranić drugiego człowieka, bo jutro możemy już nie mieć okazji powiedzieć ''Przepraszam''.

Smutek jest gościem, którego niełatwo się pozbyć.

Proszę Cię pozwól mi za­pom­nieć . Chcę zos­ta­wić to za sobą , zam­knąć wreszcie ten roz­dział. Wspom­nienia zbyt bolą , ka­leczą duszę . Płaczę , choć łzy się nie płyną, to jak­by coś we mnie krzyczało . Dziw­ne uczu­cie .