Ale czy aby na pew­no war­to upar­cie stać w miej­scu tyl­ko ze względu na obawę, że w biegu zra­nimy się, mi­mo że kuszą nas wiz­je naszyjnika z pereł i te­go, co ciągnie się przed na­mi?

Kiedyś szu­kaliśmy naszych spoj­rzeń. Po­tem je zna­leźliśmy. Dziś od nich uciekamy.