Cały urok i piękno kobiecej duszy tkwi w jej niepoznawalności.

Cisza...ro­sa na tra­wie.... I ja w tej ciszy stojąca z splecionym warkoczem niczym posąg smut­ku i znów życie dało mi po kościach nies­podziewa­nie przyszło coś co zas­koczyło mnie do głębi wśród ciszy i ro­sy łąk płyną me krwa­we łzy jak war­tki po­tok... tak ma wyglądać reszta moich dni?

Spoj­rzałem na ciebie tyl­ko raz, a te­raz jes­teś w całej mo­jej głowie.