"Człowiek to pionek na szachownicy życia, która nie ma dla niego pól."

Czy zadumana w samotnej komorze Do arfy zbliżysz nieumyślną rękę, Przypomnisz sobie: właśnie o tej porze Śpiewałam jemu tę samą piosenkę. Czy grając w szachy, gdy pierwszymi ściegi Śmiertelna złowi króla twego matnia, Pomyślisz sobie: tak stały szeregi, Gdy się skończyła nasza gra ostatnia.

Życie jest jak gra w szachy.Ty­le, że to ja w nim miałam ste­rować pionkami...

Ludzie jak szachy, kli­ka fi­gur i ma­sa pionków.