Znów ten swawolny dzień na­pawa mnie spokojem Pragnę w nim od no­wa uro­nić łzę zas­ta­nawiam się ileż jest wart czy jeśli bym z niego znikła za­kołysał by się znów ten na łące kwiatek polny?

Niszczysz mnie słowa­mi i tym prze­nik­li­wym spojrzeniem.

śliczne bańki mydlane z marzeniami , pragnieniami i wspomnieniami.