Kiedy już człowiek jest tym nałogow­cem, nie widzi swo­jego prob­le­mu. Nie widzi, jak od­da­la się od reszty świata. Właści­wie ten świat kończy się na tym "pa­piero­sie".

Jes­tem jeszcze za­kocha­na resztka­mi bez­sensow­nej miłości i jest mi tak cho­ler­nie smut­no te­raz, że chcę to ko­muś po­wie­dzieć. To mu­si być ktoś zu­pełnie ob­cy, kto nie może mnie zranić.