i znów umieram w sobie i duszę się w nieprzystosowaniu swoich płuc do oddychania tym sa­mym powietrzem co snieżne powabne motyle kolorowe

wiesz? cza­sem gdy tak na ciebie pat­rzę i sta­ram się wyczy­tać coś z two­jego wy­razu twarzy, uświada­miam so­bie, że ty pat­rząc na mnie nie sta­rasz się na­wet uświado­mić so­bie, że na mnie spoglądasz.

Piękna jest :)