"Utopia ma głowę wysoko, ale stopę nisko"

wraz z wiosen­ny­mi roz­to­pami śladów stóp szu­kał bez wyt­chnienia by zna­leźć swą ukochaną i spy­tać cze­mu odeszła tak bez słowa z mroźny­mi wiat­ru pod­mucha­mi

Zos­tanę tu i zdechnę jak wcześniej­sze po­kole­nie Al­bo ucieknę, łamiąc ser­ca, po pro­myk nadziei..