Człowiek jest jak skrzypce; dopiero kiedy ostatnia struna pęknie, staje się kawałkiem drewna.

poz­bierałam się, pod­niosłam, ułożyłam so­bie życie na no­wo, od­na­lazłam miłość do skrzypiec i muzyki i spokój... przy­naj­mniej tak myślałam...

Kochać i być kochanym to tak, jakby z obu stron grzało nas słońce.

na skrzyp­cach moich rzęs us­ta­mi pogrywasz spóźnione obietnice bezdźwięczne ko­lej­ny antrakt na war­gach rozpoczęty

Jak klucz bez zamka , świeca bez płomienia , tak człowiek bez P R Z Y J A Ź N I, zatraca sens ludzkiego istnienia !!!

wspaniała tapeta!!!