I wreszcie - gdy wspo­minasz, jak obiecy­wał, że po raz pier­wszy będziecie tak blis­ko. A te­raz zos­tały tyl­ko pus­te słowa. Zep­su­ty spa­dochron...

Kraina dobrych ludzi, o tak czystych spojrzeniach, jak źródła, których serca, biją z głębi podziemia.