Kiedy brakowało mi pieniędzy siadałam by myśleć, a nie biegłam, by zarabiać.

Co się stało is­kier­ko, żeś zniknęła Połknęłaś moją wol­ność łykiem wiel­kim Pogrążyłaś mnie w roz­paczy miłości mo­jej nies­krępo­wanej

Wykrzesz jeszcze nieco siły, by z promienia rannym słonkiem dobra we mnie się budziły i frunęły w świat radośnie.