Moje owce słuchają mojego głosu. Ja znam je, a one idą za mną.

Życie Działać wbrew przeciwnościom losu, Nie zawsze to się nam udaje. By życia móc uniknąć ciosu, Co razy żwawo nam rozdaje. Robimy unik za unikiem, Gardę wznosimy dla obrony. Ale kończymy bój wynikiem Minusem dla nas zakończonym. Zbieramy cięgi, aż krew leje, Nerwy pękają jak postronki. A życie tylko w głos się śmieje, Widząc te nasze, marzeń mrzonki. Jak ulegamy złym nałogom, Niczym baranów tępe stada. Idąc cierpliwie krętą drogą, Która przed nami cel nakłada. Na przekór przeciwnościom losu, Twarz wystawiamy na pobicie. Nie unikamy jednak ciosów, Bo takie chcemy mieć to życie. /net/

Baran ma rogi, a zając nogi.

no w takie upały to bym im expres wszyła w tą wełnę...