W prawdach szczerych do bólu zwykle chodzi o obcy ból.

I gdy już się zbliżyłem, do­tarłem na miej­sce mo­jego przeznaczenia, Ty znikłaś - rozpłynęłaś się w po­wiet­rzu niczym iluzja. A światło Two­jego blas­ku zapłonęło w oczach innego...

Ciepłem moich dłoni usypiam smutek, zdejmuję ból z Twojego serca, rozprowadzam delikatnie po Twoim ciele radość, już czujesz jak ono się rwie do życia ciepłem moich dłoni, budzę uśpione tęsknoty, wypuszczam na wolność niech tańcem malują Twoje jutro....