Ich oczy się spot­kały. Jej - pełne łez, zielo­ne. Je­go - pogrążone w smut­ku, niebies­kie. Uścis­kały się ser­decznie, po­całowały czu­le, szepnęły os­tatnie "Kocham" i pożeg­nały

zabawne! jak bar­dzo można być zagubionym jak bar­dzo może boleć jak trud­no wskrze­sić nadzieję jak można być niez­ro­zumiałym

Za­kocha­liśmy się w so­bie od pier­wsze­go wej­rze­nia. W świet­le księżyca i blas­ku dnia poz­na­waliśmy się co­raz le­piej. Wy­mienialiśmy się teoriami i pogląda­mi.