"Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała". J 1, 26

Na skraju życia przystanął ktoś ze smutkiem patrzy na swój los sandały w kurzu samotnej drogi szuka przystani już bolą nogi W swojej podróży zwanej życiem bywał w rozpaczy i na szczycie dzisiaj komputer barek HiFi i pod poduszkę schowane łzy Na skraju życia rozmyśla ktoś słyszy pragnienia i serca głos czasami widział latarni światło ale bywało szczęścia namiastką Na skraju życia zapłakał ktoś ramiona pustki choć setki rąk powoli zmierza w stronę nicości zabierze z sobą sen o miłości.

Sandałki buty na koturnie w panterkę zieloną, pasek w kratkę Burberry beżowo-czerwoną, na szyję zaś wisior w biało-czarnej skórze, a do ręki kopertówkę, haftowaną w róże.

W szkole jest niesamowicie zuchwały. W lipcu nosi rękawiczki, w grudniu zaś znoszone bezdomne sandały. Czerwieni się przy tablicy na niebiesko. Tematy zaznacza grubą, krzywą kreską.