Chce znów roz­ma­wiać o wszys­tkim i o niczym do ra­na, Chce znów z nim mil­czeć, wsłuchi­wać się w ciszę

Otwórz drzwi swo­jego ser­ca nie te­mu, który wa­li w nie głośno i z całej siły. Otwórz je dla te­go, który de­likat­nie i nieśmiale w nie pu­ka... Nie bój się, na pew­no Cię nie skrzywdzi.

Tęskno­ta za tym, co już nie wróci, jest prze­rażająca. Lecz jakże straszniej­sza jest tęskno­ta za tym, co nie było da­ne!