Odkąd sięgnąć pa­mięcią, zaw­sze była po­cie­szy­cielką, nie­rzad­ko niemą, nie­rzad­ko ra­dykalną, ale zaw­sze przy­nosiła uśmiech zakryty szalem współczucia .

Te­raz pat­rz na ludzi chłod­nym i przeszy­wającym spoj­rze­niem, a w jej oczach nie ma nic.