„Któż by wiedział, że czas leci, gdyby nie lustro i gdyby nie dzieci”. – Jan Sztaudynger

Lus­tro po­kazu­je prawdę; nie my­li się, gdyż nie myśli. myśle­nie w swo­jej is­to­cie jest my­leniem się.

Człowiek nie potrzebuje lustra które odzwierciedla jego przeżycia lecz przyjaciela który pomaga zrozumieć i pokochać samego siebie .

Jakże cen­ne jest uj­rzeć w lus­trze uśmie­chnięte oczy, gdy do­tychczas śmiały się tyl­ko usta.

Ra­no wstaje.. Idę umyć twarz.. Pat­rze na siebie w lustrze.. I widzę całkiem in­na osobę..!

Tu czuję się wol­na. Tyl­ko tu jes­tem wyjątko­wa. Jes­tem ucieleśnieniem włas­nych marzeń.

No i czego się tak gapisz? I tak jesteś tylko kopią!

Może to Alicja po drugiej stronie lustra?...