Struny życia delikatnie zadrżały Szmer cichy przebił toń ciemną Struny życia, ich niezliczone hejnały Ale dziś melodię grają jedną Kryształowe, życia nuty Po pięciolinii smutku płynące Nie słuchające dyrygenta batuty Przez akordy losu wędrujące Spójrz tak nam świat śpiewa Złote harfy cicho grają Ich hymn, sięga boskiego nieba Struny, pod palcami lekko drgają Głos anielski, chorał nieznany Rozwijają się królewskie brzmienia Serc ludzkich srebrzyste soprany Rytm spojrzeń, życie tak zmienia Nuta, spadła w serca odmęty Melodia dziwna, ale każdy ją zna Ci niech stroi swe instrumenty Posłuchaj jak pięknie gra. Odpowiedz

Wierny towarzysz wieczoru zbyt późno się pojawił, choć jeszcze nie gotowy bo struny źle ustawił. Odpowiedz

ognisko, gitara i gwiazdy...czulam sie jak w raju :))) Odpowiedz