Nie pi­sałam te­go żeby Wam się po­dobało, pi­sałam, bo sie­działo mi to na ser­cu.. w ja­kiś sposób przeszkadzało w nor­malnym fun­kcjo­nowa­niu. Te­raz czuję, że ten ciężar zelżał.

Za­pom­nieć? Tak... To najłat­wiej­szy sposób spośród in­nych. Ale, co jeśli ja już nie chcę za­pomi­nać, tyl­ko mi­mo wszys­tko żyć złymi i dob­ry­mi wspom­nieniami? Bez wy­mazy­wania tych pier­wszych?