Czuła jak roz­ry­wa ją od środ­ka, jak no­gi ugi­nają się od ciężaru uczuć, które nią miotają, krop­le krwi ostrego sztyletu z jej oczu nie przes­ta­wały płynąć, czuła jak tra­ci od­dech, a ser­ce spo­wal­nia rytm.

Praw­dzi­we życie zaczy­na się wraz z praw­dzi­wym marze­niem. Kto pot­ra­fi marzyć, nie stra­cił nadziei. A nadzieja może wszystko.

-dlacze­go, już na­wet na mnie nie spojrzysz..?