gdzie ra­dość w tańcu deszczo­wym kro­pel ko­nających na taf­li krzyk plus­ku zim­nym czys­tym grud­niowym śmie­chem spi­suje mi­nus­kuł stra­conych szans i oca­lonych od zagłady myśli jas­nych sza­rugą nie ściem­niałych.

Potok, z wierzchołka góry lecący z hałasem, Śmiał się z rzeki; spokojnie płynęła tymczasem. Nie stało wód u góry, gdy śniegi stopniały, Aż z owego potoka strumyk tylko mały. Co gorsza, ten, co zaczął z hałasem i krzykiem, Wpadł w rzekę i na koniec przestał być strumykiem.

Zima to pora roku.Dni są mroźne nie tylko o zmroku.Mróz szczypie w uszy, w ręce i nos.Śnieg może padać w każdy dzień i każdą noc.Cieszą się dzieci, bo dzięki temu.Mogą ulepić bałwana ze śniegu.