W końcu udało się. Dojrzała. Zaczęła walczyć o swoje marzenia. Zobojętniała na ludzi, którzy na nią nie zasługują. Zaczęła więcej się uśmiechać. Mówiła odważnie. Pozwoliła sobie na błędy. Wykorzeniła niepewność siebie. Poświęciła się pracy, którą kocha. Wybrała siebie. Bezapelacyjnie i na zawsze.

I choćby wszyscy milczeli, ja przecie Błękity wstrząsać będę mym protestem... I gdy Bóg spyta:”Są smutni na Świecie?...? Odpowiem:”Jestem!”